Taniec to opowieśćO tańcu

O tym, że taniec to opowieść nie trzeba długo przekonywać, szczególnie kiedy ma się do czynienia z teatrem tańca.

Odległość pomiędzy teatrem a tańcem jest tylko pozornie tak wielka. Obie formy wyrazu należą do sztuk performatywnych, a ich fuzja nastąpiła stosunkowo niedawno, bo dopiero w latach 70. XX wieku za sprawą Piny Bausch, niemieckiej tancerki oraz choreografki.

Punktem wspólnym jest oczywiście balet, z którego wywodzi się taniec współczesny, bo to ten z kolei najsilniej wyraża się w teatrze tańca. Brak tu jednak jakichkolwiek sztywnych zasad charakterystycznych dla wspomnianego już baletu. Taniec współczesny łączy w sobie różne elementy tańca, choćby nowoczesnego, jazzowego, czy wielu innych, bez trzymania się sztywnych ram tańca klasycznego.

Natomiast teatr tańca to dosyć swobodne połączenie muzyki, ruchu i tekstu. Montaż to luźno powiązane ze sobą sceny o charakterze metaforycznym, natomiast inspiracją może być wszystko to, co nas otacza – twórcy czerpią inspirację nie tylko z kultury ludowej, literatury, czy sztuk plastycznych, ale i muzyki, tradycji tańca lub teatru, czy też nawet i ze współczesnych wydarzeń na scenie politycznej.

Pomimo drastycznego odcinania się o tańca klasycznego, podczas spektakli uważny widz będzie mógł jednak dostrzec takie elementy baletu, jak na przykład plié, grand plié, pique, czy fouetté, trudno bowiem całkowicie odciąć się od klasycznych korzeni. Te elementy są nieodłącznymi częściami każdego układu, zarówno w tańcu współczesnym, jak i w teatrze tańca.

Najważniejszą cechą teatru tańca jest jednak to, że technika oraz triki schodzą na bardzo daleki plan, są wręcz nieważne. Pierwsze skrzypce grają bowiem emocje i uczucia tancerza. I tutaj właśnie zazębia się rola tancerza z aktorem. Swoją grą powinien bowiem uzewnętrzniać emocje, które mają poruszyć widza i nim wstrząsnąć.

Spektakle teatru tańca często szokują i poruszają do głębi, i chociaż może nie należą do najpopularniejszych, to naprawdę warto wybrać się na jakikolwiek spektakl. W Polsce powstaje coraz więcej teatrów tańca, dość wymienić chociażby Lubelski Teatr Tańca, czy Krakowski Teatr Tańca. Również przy wielu ośrodkach uczelnianych powstają koła tańca współczesnego, które szybko ewoluują w stronę teatru tańca.

W kraju organizowanych jest też coraz więcej międzynarodowych festiwali, takich jak na przykład Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca, których ideą jest łączenie różnych europejskich środowisk i ośrodków tanecznych oraz wspólne wymienianie się doświadczeniami.

Jeżeli więc będziecie mieli okazję wybrać się na spektakl teatru tańca, nie zwlekajcie, bo naprawdę warto. Nikt tak nie potrafi opowiadać tańcem, jak właśnie teatr.

fblikebox