Cha-chaO tańcu

Historia:

Cha - cha to najmłodszy  latynoamerykański taniec towarzyski, który powstał i rozwinął się na Kubie na początku lat 50’. W 1952 roku zawędrował do Wielkiej Brytanii, a z czasem do Stanów Zjednoczonych. W Niemczech po raz pierwszy cha-chę pokazano w 1957 r.

Ale wszystko zaczęło się od zmian w muzyce. Na początku lat 50’ kubański skrzypek Enrique Jorrin, spowolnił rytm mambo i stworzył utwory, które zapoczątkowały zupełnie nowy styl w muzyce, który nazwano  cha cha cha. W klubach tanecznych w Havanie opracowywano taneczne kroki, które pasowałyby do nowego pląsu. Bo skoro zmieniła się muzyka to ewoluować zaczął również taniec. Kubańscy tancerze mambo do nowego synkopowanego rytmu zaczęli dodawać potrójny ruch bioder, który w efekcie został zastąpiony trzema rytmicznym i krokami. Nazwano to początkowo mambo triple. Historyjek dotyczących nazwy nowego stylu jest jednak wiele. Najbardziej prawdopodobna to ta, że podczas wymyślania kroków, odkryto, że stopy tworzą ciekawe brzmienie, podczas trzech kolejnych uderzeń. Właśnie owo  brzmienie skojarzyło się tancerzom z dźwiękiem cha-cha-chá, a w efekcie skrócone do cha-cha.

----------------------

1952 roku angielski pionier tańców Ameryki Łacińskiej znany jako Mr. Pierre odwiedził Kubę i zauważył, że rumbę tańczy się z jakby dodatkowymi krokami. Kiedy wrócił do Wielkiej Brytanii zaczął nauczać tych kroków jako zupełnie nowego stylu tańca. I tak cha-cha zawładnęła sercami tancerzy  również w Europie i Ameryce. Dziś cha – cha jest jednym z tańców, którego najchętniej się uczy na świecie, niezależnie od wieku czy zawodu..

 

Charakter:

Cha - cha to taniec beztroski, zalotny, pełen pasji i energii. Jest wyrazisty i dynamiczny.Najbardziej istotnym składnikiem czaczy jest silna interpretacja rytmiczna. Tancerze mocno wystkują rytm, bawią się  różnymi połączeniami rytmicznymi  i synkopami  

Co ważne, cha-cha wykonywana przez tancerzy tańca towarzyskiego, trochę się różni od kubańskiego czy nowojorskiego sposobu tańczenia. Cha - cha turniejowa przepełniona jest ostrymi ruchami, kroki stawia się mocno, wolne na przeprostowane kolana, szybkie na rozluźnione. W nowojorskim czy kubańskim stylu tancerze mają większą swobodę ruchu. Mogą improwizować i mieszać kroki wolne z szybkimi, co sprawia wrażenie zabawy tańcem.

 

Jest często tańczona do autentycznej kubańskiej muzyki, ale jest również popularna we wszystkich gatunkach muzycznych jak funk, pop czy hip hop. Nie ominęła także polskiej muzyki. Któż z nas nie kojarzy takich przebojów, jak „Serduszko puka w rytmie cza-cza"?

 

fblikebox