RumbaO tańcu

Historia

Rumba, zwana tańcem miłości, pochodzi z Kuby i powstała pod koniec XIX wieku. Jej historia jest burzliwa gdyż wielokrotnie zakazywano tańczenia rumby z powodu jej dzikiego charakteru. Po raz pierwszy w Europie pokazano ją w Paryżu w 1927 r., a następnie w 1930 r. w Londynie. Popularność w Stanach Zjednoczonych zyskała w latach 30.

A wszystko zaczęło się od pieśni i tańców afrykańskich niewolników, którzy ok. 400 lat temu zostali sprowadzeni przez Hiszpanów na Wyspy Karaibskie.  Wraz ze zniesieniem niewolnictwa na Kubie w 1886 r. w tym środowisku zaczęły odbywać się imprezy zbiorcze zwane rumbą. Z powodu skrajnej biedy instrumentami używanymi w rumbie były początkowo meble, artykuły gospodarstwa domowego czy narzędzia. Naturalną konsekwencją powstania muzyki było narodzenie się niezwykle zmysłowego, kipiącego erotyzmem tańca ludowego o tej samej nazwie. Mieszkańcy Kuby pokochali rumbę. Władze jednak twierdziły, że jest zbyt dzika i sprzeczna z dobrym obyczajem oraz porządkiem publicznym, dlatego kilkakrotnie zakazywano ją tańczyć. Z czasem, pod wpływem kubańskiego son i bolero, które tańczone były w wolnym tempie, rumba złagodniała. I tak, poza jej ludową wersją, powstała rumba towarzyska.

Miomo,że rumba towarzyska nie posiada wszystkich cech  rumby ludowej, zawiera jednak takie elementy tańca afrykańskiego, jak ruch bioder występujący tutaj bez udziału ramion czy ruch nóg przypominający rozgniatanie karalucha.

--------------------------------------

Po raz pierwszy w Europie rumba została pokazana w latach 1927-29. Przyjęcie było jednak bardzo chłodne. Europejczyków nie uwiodły, zbyt egzotyczne jak na owe czasy, muzyka i taniec. Po kilku latach rumbę na europejskie parkiety  z powodzeniem wprowadził Monsieur Pierre.W 1930 r. ze swoją partnerką Doris Lavelle zademonstrował i spopularyzował ten styl tańca. Jako światowej sławy znawca tańców Ameryki Łacińskiej, w 1934 r. sprecyzował style i sposoby tańczenia rumby towarzyskiej.

W Stanach Zjednoczonych rumbę próbowano spopularyzować kilkakrotnie. Do Nowego Jorku czy Greenwich Village przywożono muzyków i tancerzy rumby z Kuby. Jednak Amerykanie, podobnie jak Europejczycy, wykazywali umiarkowaną fascynację. Wszystko zmieniło się w latach 30. Gdy Amerykanie zaczęli wyjeżdżać na urlopy dookoła Wysp Kanaryjskich, gdzie oswoili się z muzyką i tańcami kubańskimi.

 

Charakterystyka

Rumba jest duszą muzyki i tańca latynoskiej Ameryki.  Bohaterką tańca jest kobieta, emanująca erotyzmem, który przenika każdy jej ruch. Partnerka w rumbie kusi, uwodzi i wymyka się, partner zaś prezentuje swą wybrankę i pozornie podejmuje jej grę, ale tak naprawdę to on prowadzi. Rumba to taniec, wymagający dobrej koordynacji ruchów i znakomitej kondycji fizycznej. Ale o tym tańcu nie decyduje jedynie technika, ale zaangażowanie w taniec, romantyzm i zmysłowość. Bo rumba to przepełniony zmysłowością taniec, pełen sensualnych gestów i wężowych ruchów całego ciała. Kobieta, która tańczy rumbę, jest odważna i zmysłowa - i to właśnie powinien podkreślać także jej strój..

fblikebox