Walc angielskiO tańcu

Historia

Walc angielski narodził się w Wielkiej Brytanii. Jego poprzednikami były boston (odmiana walca powstała na początku XX wieku  w Stanach Zjednoczonych) i walc wiedeński.

Po raz pierwszy został wykonany ok. 1910 roku w Londynie. Narodziny tego stylu przypisuje się melancholijne usposobienie, a co za tym idzie niechęć do szybkich tańców Anglików.


Za jednego z prekursorów tego stylu uważany jest angielski muzyk, tancerz i nauczyciel tańca Victor Silvester, twórca stylu diagonal waltz. W 1922 roku zdobył on tytuł zawodowego mistrza świata w tańcu towarzyskim tańcząc walca w wolnym tempie, w zupełnie innym stylu, niepodobnym do dawniejszego wirowania w miejscu. 

Duży wkład w standaryzację podstawowych figur w walcu mieli właśnie pierwsi angielscy mistrzowie tańca oraz organizacja Imperial Society of Teachers of Dancing.

Technikę i styl oraz finalną  wersję walca angielskiego ustalano przez lata podczas wielkiej konferencji tanecznej. Finalną wersję przyjęto w Anglii w 1929 roku. Od tego czasu rozwój walca angielskiego postępowała w bardzo szybkim tempie.

 

Charakterystyka

Walc angielski jest bez wątpienia jednym z najbardziej eleganckich tańców standardowych. Charakterystyczne dla walca angielskiego są akcje unoszenia i opadania, a zatańczone prawidłowo sprawiają wrażenie, że para sunie po parkiecie niczym łódź po falach ,a dzięki romantycznemu charakterowi muzyki, pozwala na chwilę przenieść się do krainy wyobraźni. Pełen jest długich ruchów i przepływających zakrętów. Tancerze wyglądają dumnie i suną po parkiecie niczym po salonach z początku XX wieku. 

Na turniejach tańca towarzyskiego walc angielski jest tańczony przez pary jako pierwszy z tańców standardowych. Ale nie tylko tam występuje na początku. Jest także najchętniej wybierany przez pary młode na pierwszy taniec weselny.

fblikebox